Tradycja dywanów Ziegler narodziła się jako kreatywna współpraca pod koniec XIX wieku. Europejskie firmy projektowe, a konkretnie Ziegler Company, dążyły do zaadaptowania tradycyjnej estetyki dywanów z Bliskiego Wschodu do potrzeb zachodnich domów. Zlecały tkaczom z tego regionu tworzenie dywanów o łagodniejszych, bardziej stonowanych paletach barw oraz większych i bardziej otwartych motywach kwiatowych w porównaniu do niezwykle skomplikowanych i gęstych wzorów typowych dla antycznych tkanin regionalnych.
Terminologia używana do opisu tych dywanów często odnosi się do ich specyficznej konstrukcji i ewolucji wzornictwa. Te egzemplarze są wysoko cenione za równowagę między trwałością a elegancją, osiągniętą dzięki starannemu doborowi wysokiej jakości materiałów oraz zaangażowaniu w tradycyjne techniki ręcznego wiązania, które w Pakistanie były udoskonalane przez wiele dziesięcioleci.
Pod względem wizualnym dywany te charakteryzują się okazałymi, płynnymi kwiatowymi zwojami, palmetami oraz motywami pnączy. Choć czerpią inspirację z klasycznych wzorów, wyróżniają się zwiewną, wyrafinowaną kompozycją, która nie sprawia wrażenia przytłoczenia. Obrzeża są często szerokie i formalne, tworząc ramę dla centralnego pola, co pozwala uzyskać spójną i ponadczasową estetykę, która pięknie prezentuje się w nowoczesnych domach.
Posiadanie dywanu Ziegler to zaproszenie do docenienia pomostu między dwiema kulturami. Są one kolekcjonowane ze względu na zdolność harmonijnego łączenia się z różnymi stylami wnętrz, przy jednoczesnym zachowaniu statusu autentycznych, ręcznie wykonanych artefaktów. Posiadać taki dywan to posiadać cząstkę historii wzornictwa, która ceni ludzki dotyk i trwały charakter tradycyjnego rzemiosła.
