Tradycja Ziegler jest głęboko zakorzeniona w historii końca XIX wieku, kiedy to europejskie domy projektowe dążyły do połączenia klasycznych, misternych wzorów dywanów z Bliskiego Wschodu z bardziej stonowaną i uniwersalną estetyką. Pierwotnie zamawiane w celu zaspokojenia gustów rynków zachodnich, dywany te zostały zaprojektowane tak, aby były zarówno dekoracyjne, jak i niezwykle trwałe.
Terminologia rzemieślnicza często kojarzona z tymi dziełami odnosi się do specyficznego sposobu przędzenia wełny i przygotowania osnowy. Dzięki zastosowaniu wełny wysokiej jakości przędza jest często poddawana obróbce, aby uzyskać subtelną, szlachetną patynę, która nadaje dywanowi wygląd dziedzictwa już od momentu wykończenia. To techniczne podejście sprawia, że dywan jest miękki, a jednocześnie zachowuje integralność strukturalną, która przetrwa pokolenia.
Wizualnie dywany Ziegler słyną z otwartych pól i eleganckich, przeskalowanych motywów kwiatowych. W przeciwieństwie do wielu innych tradycyjnych stylów, które charakteryzują się gęstymi, pokrywającymi całą powierzchnię wzorami, ta tradycja preferuje zrównoważoną kompozycję, w której kwiaty i pnącza mają przestrzeń, często obramowaną szeroką, ozdobną bordiurą, która scala cały projekt.
Posiadanie dzieła z tej tradycji to akt zachowania międzykulturowego dziedzictwa. Dywany te są wysoko cenione zarówno przez kolekcjonerów, jak i właścicieli domów za umiejętność łączenia historycznego kunsztu ze współczesnym wystrojem wnętrz, reprezentując poziom umiejętności i ciągłości kulturowej, który staje się coraz rzadszy we współczesnym świecie.
