Tradycja dywanów Bokhara jest głęboko zakorzeniona w historii Jedwabnego Szlaku, a swoją nazwę wywodzi od starożytnego miasta Buchara w dzisiejszym Uzbekistanie. Choć wzory te wywodzą się od koczowniczych plemion Azji Środkowej, najpiękniejsze współczesne przykłady są obecnie tkane głównie na Bliskim Wschodzie, gdzie rzemieślnicy udoskonalili zawiłe techniki wymagane do wytwarzania tych kultowych pokryć podłogowych.
Określenie 3-ply jest znakiem najwyższego kunsztu w tej tradycji. Skręcając trzy pasma wełny, tkacze tworzą runo, które jest nie tylko gęstsze i bardziej trwałe, ale także posiada charakterystyczny połysk, który pięknie odbija światło. Ten poziom technicznej dbałości sprawia, że dywan nie jest tylko przedmiotem dekoracyjnym, ale długowiecznym elementem wyposażenia domu.
Wizualnie dywany te definiuje powtarzający się motyw gul, czyli przypominające medaliony kształty, które często przypominają ślady słoni. Są one zorganizowane w ustrukturyzowaną, symetryczną siatkę na całym polu, otoczoną wyszukanymi, wielowarstwowymi obramowaniami. Czerwona paleta barw jest tradycyjna i bardzo ceniona, reprezentując klasyczną estetykę, która równoważy śmiałość z wyrafinowaniem.
Kolekcjonerzy cenią te dywany za równowagę między artystycznym dziedzictwem a praktycznym zastosowaniem. Posiadanie dzieła z tej tradycji to okazja do posiadania namacalnego fragmentu historii, który honoruje umiejętności pokoleń tkaczy. Jest to świadectwo trwałej atrakcyjności rzemiosła, które pozostaje aktualne i cenione w nowoczesnych domach.