Dywany Kelim mają swoje głębokie korzenie w koczowniczych tradycjach Bliskiego Wschodu i Azji Środkowej. Historycznie te płasko tkane wyroby były niezbędne dla koczowniczych plemion, służąc jako wszechstronne pokrycia podłogowe, dekoracje ścienne oraz torby transportowe ze względu na swoją trwałość i łatwość przemieszczania. Afgański Kelim reprezentuje surową, pełną historii tradycję, w której wzornictwo przekazywane jest z pokolenia na pokolenie.
Termin Kelim odnosi się do konkretnej techniki gobelinowego splotu szczelinowego. W przeciwieństwie do dywanów z runem, tworzone są one poprzez ścisłe przeplatanie nici wątku wokół osnowy, co daje gładką, dwustronną powierzchnię bez podniesionego runa. Technika ta pozwala na uzyskanie wyrazistych, odważnych geometrycznych kształtów, które są znakiem rozpoznawczym tego stylu, ponieważ tkacz nie jest ograniczony potrzebą gęstości węzłów w taki sam sposób, jak w przypadku dywanów wiązanych.
Wizualnie dywany te definiuje ich geometryczny język — romby, trójkąty i stylizowane motywy kwiatowe są powszechne, często zorganizowane w rytmiczne, powtarzające się pasy lub centralne medaliony. Zastosowanie żywych, często naturalnych barwników tworzy estetykę, która jest zarówno odważna, jak i osadzona w tradycji, odzwierciedlając krajobraz i tożsamość kulturową tkaczy z Afganistanu.
Obecnie te dzieła są wysoko cenione zarówno przez kolekcjonerów, jak i entuzjastów wnętrz za ich historyczną wagę i autentyczny kunszt. Posiadanie afgańskiego Kelimu to coś więcej niż tylko wybór dekoracyjny; to docenienie rzemiosła, które przetrwało wieki migracji i zmian, zachowując unikalną formę ekspresji kulturowej, która pozostaje równie aktualna dzisiaj, jak była w przeszłości.