Początki dywanów z jedwabiu Kashmir sięgają XV wieku, kiedy to rzemiosło to zostało wprowadzone do doliny Kaszmiru w Indiach. Pod wpływem bogatych tradycji artystycznych Bliskiego Wschodu, region wypracował swój własny, odrębny styl łączący lokalne motywy kwiatowe z klasycznymi wzorami, co zaowocowało dywanami cenionymi za misterne detale i świetlisty wygląd.
Termin jedwab w tym kontekście odnosi się do użycia wysokiej jakości włókien o długich odcinkach, które są przędzone w celu uzyskania runa o naturalnym, odbijającym światło połysku. Materiał ten jest ceniony za swoją wytrzymałość i zdolność do utrzymywania delikatnych, żywych barwników, co pozwala tkaczowi tworzyć bardzo złożone, malarskie wzory, które pozostają ostre i wyraziste przez wiele lat.
Charakterystyczny wzór tych dywanów często zawiera centralny medalion, który działa jako punkt zaczepienia dla tła wypełnionego połączonymi kwiatowymi gałązkami, pnączami i liśćmi. Ta formalna kompozycja jest zazwyczaj zamknięta serią szczegółowych bordiur, które obramowują centralny motyw, prezentując równowagę koloru i symetrii charakterystyczną dla najlepszych indyjskich tradycji tkackich.
Dywany te są bardzo poszukiwane przez kolekcjonerów ze względu na ich znaczenie kulturowe oraz ogromne umiejętności wymagane do ich wytworzenia. Posiadanie dywanu z jedwabiu Kashmir jest świadectwem uznania dla dziedzictwa i wyrafinowanego rzemiosła, ponieważ każdy egzemplarz reprezentuje kontynuację starożytnej tradycji przekazywanej z pokolenia na pokolenie rzemieślników.
