Dywany Gabbeh wywodzą się z plemiennych tradycji Bliskiego Wschodu i były pierwotnie tworzone przez tkaczy na własny użytek. Zostały zaprojektowane tak, aby były grube, ciepłe i trwałe, chroniąc przed zimnym podłożem pustynnym. Z biegiem pokoleń styl ten ewoluował, a obecnie określenie Loribaft odnosi się do konkretnej, drobniejszej odmiany Gabbeh, która charakteryzuje się bardziej złożonymi wzorami i większą gęstością węzłów.
Termin Loribaft oznacza splot ludu Lori, mistrzów tego rzemiosła. Styl ten wyróżnia się użyciem cieńszej wełny i bardziej skomplikowaną strukturą wiązania niż w przypadku standardowych dywanów plemiennych. Ta ewolucja techniczna pozwala na uzyskanie bardziej precyzyjnych wzorów, takich jak geometryczny patchwork widoczny tutaj, przy jednoczesnym zachowaniu rustykalnego, ręcznie wykonanego uroku, który definiuje tradycję Gabbeh.
Wizualnie dywany te słyną z odważnego użycia kolorów i motywów geometrycznych. Podczas gdy starsze, bardziej tradycyjne dywany Gabbeh często charakteryzowały się minimalistycznymi, otwartymi polami, styl Loribaft wprowadził bardziej uporządkowane podejście, często wykorzystujące powtarzające się kwadraty lub medaliony. Wzory te nie są tylko dekoracyjne – często niosą ze sobą symboliczne znaczenie, reprezentując środowisko tkacza, dziedzictwo rodzinne lub opowieści z życia plemiennego.
Dziś dywany wywodzące się z tej tradycji są bardzo poszukiwane przez kolekcjonerów, którzy cenią połączenie umiejętności przodków z wyrazem artystycznym. Posiadanie dywanu Loribaft to inwestycja w dziedzictwo kulturowe, stanowiąca pomost między starożytnym koczowniczym stylem życia a współczesnym projektowaniem wnętrz. To dzieło, które niesie ze sobą ciężar historii i poświęcenie rąk, które powołały je do życia.
