Historia dywanów Gabbeh i Loribaft jest głęboko spleciona z koczowniczymi tradycjami Bliskiego Wschodu, gdzie tkacze tworzyli niegdyś te dywany do własnego codziennego użytku. Pierwotnie zaprojektowane jako grube, ochronne pokrycia podłogowe do namiotów, dywany te były cenione za swoje ciepło i trwałość. Z czasem tradycje te przeniosły się i znalazły nowy dom w Indiach, gdzie techniki zostały zachowane i ewoluowały w wyrafinowane, wysokiej jakości dzieła, które podziwiamy dzisiaj.
Termin Loribaft odnosi się do specyficznego, wyrafinowanego stylu tkania Gabbeh, charakteryzującego się wyższą gęstością węzłów w porównaniu z tradycyjnymi, bardziej rustykalnymi dywanami plemiennymi. Ta ewolucja rzemiosła pozwala na bardziej szczegółowe wzory i bardziej dopracowane wykończenie, przy jednoczesnym zachowaniu spontanicznego, twórczego ducha pierwotnego stylu tkania. Stanowi to pomost między dawnym rzemiosłem użytkowym a nowoczesną sztuką dekoracyjną, gdzie jakość i walory estetyczne mają równe znaczenie.
Wizualnie dywany te znane są z odważnego, często fantazyjnego użycia kolorów i geometrycznego opowiadania historii. Podczas gdy tradycyjne dywany plemienne mogą skupiać się na konkretnych symbolach, styl Loribaft często wykorzystuje podejście mozaikowe lub patchworkowe, wypełniając pole różnorodnymi małymi, powtarzającymi się motywami, takimi jak romby, kwadraty i abstrakcyjne kształty. Ten dywan prezentuje szczególnie uderzający układ, który równoważy te zabawne wzory z wyrafinowaną, jednolitą kolorystyką, czyniąc go wybitnym przykładem tego gatunku.
Dziś dywany te są cenione zarówno przez kolekcjonerów, jak i właścicieli domów za swoją autentyczność oraz ludzkie umiejętności wymagane do ich wytworzenia. Posiadanie Loribaft to sposób na połączenie się z długoletnim dziedzictwem rzemiosła, które ceni wizję rzemieślnika ponad fabryczną precyzję. Jest to dzieło, które niesie ze sobą ciężar historii w każdej nici, zaprojektowane nie tylko po to, by przykryć podłogę, ale by dodać duszy i charakteru wnętrzu.
