Dywany Gabbeh mają długą historię jako rustykalny, artystyczny wyraz koczowniczych plemion z obszarów Bliskiego Wschodu. Pierwotnie tkane na własny użytek, a nie na handel, dywany te powstawały, aby zapewnić ciepło oraz komfort w namiocie, często prezentując spontaniczne wzory odzwierciedlające otoczenie, sny i narracje kulturowe twórców.
Termin Loribaft odnosi się do specyficznej, drobniejszej odmiany Gabbeh, tradycyjnie kojarzonej z plemionami Lori. Podczas gdy klasyczne dywany Gabbeh są znane z grubszego runa, styl Loribaft wprowadził wyższą gęstość węzłów, co pozwoliło na tworzenie bardziej szczegółowych motywów oraz bardziej wyrafinowanego wykończenia, przy jednoczesnym zachowaniu autentycznego, spontanicznego charakteru pierwotnej tradycji.
Wizualnie dywany te są cenione za śmiałe wykorzystanie kolorów i symbolicznych wzorów. Często można na nich znaleźć stylizowane przedstawienia zwierząt, roślin oraz symboli geometrycznych, takich jak romby czy kwadraty, które służą jako wizualny skrót tożsamości plemiennej oraz ochrony. Przeniesienie tych technik tkackich do Indii pozwoliło na zachowanie tych starożytnych stylów, często z wykorzystaniem wysokiej jakości przędzonej ręcznie wełny w celu wzmocnienia faktury.
Posiadanie egzemplarza z tej tradycji to inwestycja w dziedzictwo kulturowe. Kolekcjonerzy cenią te dywany nie tylko za ich trwałość, ale za prawdziwy ludzki dotyk wpisany w każdy węzeł. Każdy dywan stanowi pomost między starożytną sztuką koczowniczą a współczesnym wystrojem wnętrz, oferując głębię charakteru, której masowo produkowane wykładziny po prostu nie mogą zastąpić.
