Tradycja Bidjar wywodzi się z kurdyjskich regionów Bliskiego Wschodu, gdzie dywany te zyskały legendarną reputację dzięki swojej niesamowitej trwałości i wytrzymałości. Często określane jako żelazne dywany regionu, były historycznie cenione za wyjątkowo ciasną podstawę i gęste, ciężkie runo, które mogło służyć przez pokolenia.
Termin Bidjar odnosi się do specyficznego stylu tkania, który podkreśla unikalną technikę, w której wątek jest ubijany za pomocą ciężkiego metalowego grzebienia. Tworzy to podstawę tak solidną, że runo stoi niemal pionowo, co skutkuje powierzchnią, która jest niezwykle sprężysta i zdolna do prezentowania bardzo skomplikowanych, ostrych wzorów.
Wizualnie dywany te są często definiowane przez klasyczne motywy medalionów, które są często otoczone ozdobnymi kwiatowymi lub geometrycznymi wzorami wypełniającymi. Język projektowania opiera się na równowadze i formalności, czerpiąc z wieków tradycji, aby stworzyć wygląd, który jest zarówno złożony, jak i głęboko zakorzeniony w dziedzictwie kulturowym bliskowschodnich społeczności tkackich.
Obecnie tradycja ta znalazła nowy dom w Indiach, gdzie rzemieślnicy kontynuują pielęgnowanie tych sprawdzonych metod. Kolekcjonerzy cenią te dywany za połączenie solidnej konstrukcji i wyrazu artystycznego, postrzegając je nie tylko jako pokrycia podłogowe, ale jako trwałe dzieła rzemiosła, które łączą nowoczesny dom z bogatą historią sztuki tekstylnej.
