Dywany Berber mają głębokie korzenie w dziedzictwie kulturowym rdzennych mieszkańców Afryki Północnej, a zwłaszcza plemion z gór Atlasu w Maroku. Przez wieki dywany te były tkane nie tylko jako przedmioty dekoracyjne, ale jako niezbędne narzędzia przetrwania, zapewniające ciepło podczas surowych górskich zim i służące jako wszechstronne maty do spania lub koce.
Terminologia otaczająca te wyroby często odnosi się do konkretnych tradycji plemiennych i środowiska regionalnego. Grube, puszyste runo jest znakiem rozpoznawczym tego rzemiosła, mającym na celu zapewnienie maksymalnej izolacji. Ta metoda konstrukcji opiera się na wysokiej jakości Wełnie, która jest ceniona za naturalną zawartość lanoliny, nadającą gotowemu dywanowi miękkie, sprężyste i lekko lśniące wykończenie, które z wiekiem staje się coraz lepsze.
Wizualnie dywany te definiuje ich spontaniczny i często abstrakcyjny język projektowania. Podczas gdy niektóre tradycje preferują minimalistyczne wzory geometryczne, inne, tak jak ten, celebrują żywe i ekspresyjne użycie koloru. Te paski i motywy często odzwierciedlają osobiste doświadczenia tkacza, jego otoczenie i symbolikę kulturową, czyniąc każdy dywan osobistym wyrazem, a nie sztywnym szablonem projektowym.
Posiadanie dzieła z tej tradycji to wspieranie rzemiosła, które przetrwało pokolenia. Dywany te są wysoko cenione przez kolekcjonerów za swoją autentyczność, umiejętności wymagane do ich wytworzenia oraz sposób, w jaki łączą starożytne koczownicze tradycje ze współczesną estetyką wnętrz. Reprezentują one połączenie z powolnym, przemyślanym sposobem życia, który stawia na pierwszym miejscu naturalne materiały i więzi międzyludzkie.