Tradycja Berber wywodzi się od rdzennych plemion Afryki Północnej, gdzie tkactwo od wieków służyło zarówno jako praktyczna konieczność, jak i forma opowiadania historii. Z biegiem czasu techniki te i wrażliwość estetyczna wpłynęły na rzemieślników na całym świecie, w tym w Afganistanie, gdzie tkacze zaadaptowali te metody, tworząc własne, odrębne interpretacje formy.
Termin 'Berber' odnosi się do stylu tkania charakteryzującego się wyczuwalnym, często grubym runem oraz naciskiem na naturalne materiały. We współczesnym rzemiośle ewoluowało to w kierunku bardziej żywych, artystycznych wyrazów, które wykorzystują odważne palety barw, zachowując przy tym uczciwość strukturalną tradycyjnego procesu ręcznego wiązania.
Charakterystyczne elementy tego stylu obejmują kontrastowe geometryczne motywy, takie jak widoczne tutaj wzory zygzakowate i blokowe. Te projekty nie są jedynie dekoracyjne, lecz często niosą ze sobą znaczenie symboliczne w swojej kulturze pochodzenia, reprezentując ochronę, płodność lub krajobraz naturalny, co łączy się poprzez swobodne, artystyczne spojrzenie.
Kolekcjonerzy cenią te dywany za ich autentyczność i ludzką historię kryjącą się za każdym supełkiem. Posiadanie dzieła z tej tradycji to szansa na kontakt z historyczną praktyką, która przedkłada indywidualną ekspresję twórczą nad uniformizację, co skutkuje pokryciem podłogowym służącym jako element dziedzictwa w nowoczesnym domu.
